Thursday, January 31, 2013

Τα ψώνια δεν είναι σπορ



Όπως το Champions League δεν είναι δραματική σειρά που παίζει κάθε Δευτέρα και Τετάρτη, από Σεπτέμβριο μέχρι Μάιο.
Το shopping επειδή τελειώνει σε ing δεν έχει καμία σχέση με το joking, trekking και άλλα αθλήματα που η κατάληξή τους είναι σε ing.
Έλα, όχι στο πονηρό το μυαλό σας!!! Μπορεί να χάνουμε πολλές θερμίδες με αυτό που σκέφτεστε αλλά ακόμα δεν έχει υιοθετηθεί σαν άθλημα.
Σπορ για εμάς λοιπόν είναι αυτά τα ανούσια πράγματα που κάνουν κάμποσοι μαντράχαλοι σε γήπεδα και κυνηγάνε άνευ λόγου και ουσίας μπάλες διαφόρων χρωμάτων καθώς τους παρακολουθούν μερικές χιλιάδες άλλοι μαντράχαλοι μέσα στο γήπεδο. Επίσης σπορ θεωρείται και αυτό το ανούσιο κυνηγητό με αυτοκίνητα που κάνουν πολύ φασαρία στις πίστες και μετά αφού τελειώσουν ανοίγουν σαμπάνιες.
Υπάρχουν βέβαια και άλλα σπορ όπως το σκάκι, το πόκερ, το μπιλιάρδο των οποίων και αυτά πρέπει να τους περιγράφουμε τι γίνεται στα διάφορα επίπεδα, αλλά δεν είναι του παρόντος. Μπορεί να βάλω στο τέλος ενδεικτική βιβλιογραφία να ανατρέξετε.
Αυτά εμείς αντιλαμβανόμαστε ως σπορ.

Εμπορικό κέντρο, Πεζόδρομος, Ποδαρόδρομος, Δοκιμαστήρια και Κουβάλημα τσαντών με ψώνια δεν είναι σπορ.

Και δεν διασκεδάζουμε.



Και βέβαια ξεχάστε το πρότυπο του άνδρα από το Sex And The City που βγαίνει με χαρά για ψώνια με την γυναίκα του και απολαμβάνει σαμπάνια, ενώ αυτή μπαινοβγαίνει δοκιμάζοντας το ένα ρούχο πίσω από το άλλο και όχι τίποτ’ άλλο, την επικροτεί και την επιδοκιμάζει να φορέσει περισσότερα…

Αυτά είναι αμερικανιές και δεν αντιστοιχούν στα δικά μας πρότυπα.
Γιατί πρέπει να πάω σε είκοσι μαγαζιά, να περιμένω άπειρες ώρες έξω από δοκιμαστήρια, για να δοκιμάσουνε ρούχα που τελικά δεν θα πάρουνε;
Και γιατί όταν σας πάω με την φίλη σας και την αράζω για καφέ μετά ακούω τον εξάψαλμο που δεν ήρθα μαζί σας; Αφού ούτως ή άλλως ότι και να πάρουν θα τα προβάρουν κάνα δίωρο στο σπίτι με όλες τις πιθανές παραλλαγές και τα αξεσουάρ που διαθέτουν προκειμένου να εξαντλήσουν όλους τους δυνατούς συνδυασμούς της γκαρνταρόμπας τους.
Αλλά και πάλι κάτι θα λείπει.
Έτσι πρέπει να γίνει ένας ακόμη γύρος ανανέωσης για τα αξεσουάρ, ώστε να ταιριάζουν με τα καινούργια ρούχα και πάει λέγοντας. Όπως ο σκύλος που κυνηγάει την ουρά του. Ποτέ δεν πρόκειται να την πιάσει αλλά συνεχίζει να το κάνει.
Οι επόμενες επισκέψεις είναι είτε στο ΙΚΕΑ είτε σε άλλα επιπλάδικα για να βρούμε και καμιά ντουλάπα.
«Αυτό το σπίτι έχει πολύ μικρές ντουλάπες. Δεν χωράνε τίποτα…»
Μη μου πείτε ότι δεν το έχετε ακούσει; Αν όχι ακόμα, ετοιμαστείτε σε λίγο…
Μα σε αυτό το σπίτι που μένουμε τόσο καιρό, γιατί όταν πρωτοήρθαμε χωρούσαν όλα μια χαρά; Και γιατί εγώ στο φινάλε, έχω μόνο μια δίφυλλη ντουλάπα από τις συνολικά 5 δίφυλλες που έχουμε και ένα μόνο συρτάρι;
Γιατί όπως και η γρίπη οι καλές μας εξαπλώνονται παντού.
Ακόμα και το ντουλαπάκι στο μπάνιο που έχουμε με έναν αφρό ξυρίσματος, ένα after shave, ζελέ για τα μαλλιά και καμιά κολόνια, επειδή στα μάτια τους θεωρείται άδειο αρχίζει σταδιακά να γεμίζει με πράγματα δικά τους.
Όχι. Θέλω το ντουλάπι μου και να έχω μόνο τα δικά μου πράγματα…

Και ας φαίνεται άδειο.



Δεν χρειάζεται να είναι όλα γεμάτα… Έτσι κι αλλιώς όλο το υπόλοιπο σπίτι είναι γεμάτο με τα δικά τους πράγματα. Ας μείνει και κάτι άδειο. Δεν ξέρεις που μπορεί να χρειαστεί… (σαν την μάνα μου μιλάω τώρα. Κρατούσε τα πάντα μήπως και χρειαστούν πουθενά… και τελικά δεν χρειάζονταν πουθενά…)
Αφού λοιπόν περνάνε τόσο χρόνο στον ποδαρόδρομο και στο shopping που θεωρούνε σπορ, γιατί όταν φοράνε το καινούργιο φόρεμα που πήρανε πρέπει να μας ρωτήσουν αν τις δείχνει χοντρές ή αν έχουν παχύνει;
Αν νομίζουν πως είναι χοντρές πιθανόν να είναι.
Μην μας ρωτάνε.
Ούτε είναι για λόγους επιβεβαίωσης.
Επιβεβαίωση ζητάει ο ταμίας στη τράπεζα όταν πας να κάνεις ανάληψη από το ταμείο, ή όταν περνάς τον έλεγχο σε αεροδρόμια, σύνορα κ.α.
Μεγαλώσανε πια.
Ας ξεπεράσουν τις ανασφάλειές τους.
Έτσι κι αλλιώς όταν πηγαίνουμε κάπου  ότι και να βάλουν μας αρέσει.
Σοβαρολογώ.
Εμείς λοιπόν τα αγοράκια, των οποίων ο εγκέφαλός μας, όπως προείπα λειτουργεί όπως το DOS, βλέπουμε μόνο 16 χρώματα όπως οι default ρυθμίσεις που χρησιμοποιούν τα Windows από την έκδοση 3.1. (όσοι την θυμούνται). Το ροδάκινο είναι φρούτο και το κολοκύθι λαχανικό. Τα χρώματα που προκύπτουν από αυτά μας είναι άγνωστα (ροδακινί και κολοκυθί αντίστοιχα). Επίσης δεν έχουμε ιδέα τι είναι το βεραμάν.
Θυμηθείτε.
Έχουμε αρκετά ρούχα…
Έχουν αρκετά ρούχα…
… και παπούτσια…
… και αξεσουάρ…
… και κοσμήματα…
 

Monday, January 28, 2013

Έχει αποδειχθεί και επιστημονικά



Ότι ο εγκέφαλος μεταξύ ανδρών και γυναικών λειτουργεί διαφορετικά.
Εμείς δυστυχώς είμαστε σαν το DOS. Κάνουμε μόνο μια λειτουργία την φορά και αυτή κατόπιν προγραμματισμού.
Από την άλλη οι γυναίκες είναι σαν τα Windows 7. Πολλές λειτουργίες μαζί σε διάφορα παράθυρα και διαθέσιμη μνήμη για άλλες λειτουργίες.
Είμαι σίγουρος ότι το έχετε παρατηρήσει. Αν όχι κοιτάξτε μια συνάδελφό σας.
Πίνει καφέ, μιλάει στο τηλέφωνο και πληκτρολογεί. Εγώ τώρα δακτυλογραφώ αυτές τις γραμμές και έχω αποκοπεί από τις υπόλοιπες λειτουργίες – τόσο πολύ – που οι γυναίκες μου στο σπίτι με ρωτάνε το ίδιο πράγμα τρεις φορές για να τους απαντήσω.
Αλήθεια λέω…
Ακόμα και οι ξανθιές, για τις οποίες έχουν κυκλοφορήσει τα πάμπολλα ανέκδοτα ο εγκέφαλός τους λειτουργεί έτσι. Απλά το τρίπτυχο CUP D[1] – Χαζή – Σέξι, πιστεύουν ότι έχει πέραση.
Δεν φταίνε βέβαια αυτές, αλλά η κλασσική αμερικανιά πρότυπο που μας έχει περάσει από την εποχή του Baywatch, όταν για να κρατήσεις μια σειρά με χαζοσενάριο επιστρατεύεις όλη την Silicon Valley και κάθε ανέραστος λιγούρης περίμενε τις ταλαντούχες ηθοποιούς να κρεμαστούν στα περίπτερα με όσο το δυνατόν λιγότερα ρούχα ή και καθόλου.
Ποιος από εμάς δεν έχει βρεθεί σε γυναικοπαρέα;
Πόσες λέξεις είπατε;
Δέκα; Τριάντα; Πενήντα; Στη καλύτερη περίπτωση εκατό…
Το κέρατό μου, έγινε το κεφάλι μου καζάνι… αυτό δεν είπατε στο τέλος;
Φυσικά και το είπατε.
Φίλοι μου δεν φταίνε οι γυναίκες γι αυτό. Η διαφορετικότητα στη λειτουργία του εγκεφάλου τους, τους δίνει το πλεονέκτημα Να μιλάνε και Να ακούνε ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ.
Εμείς Είτε Ακούμε, Είτε Μιλάμε


Με τον κολλητό σας όταν σχολιάζετε κάνα πιπίνι που πέρασε από δίπλα σας με super μίνι, θα κάνει τα σχόλιά του ο ένας θα σταματήσει και μετά θα μιλήσει ο άλλος.
Η διπλανή γυναικοπαρέα βλέπει έναν τύπο σαν να έχει βγει από την διαφημιστική καμπάνια του Armani, και επικρατεί το χάος. Μιλάνε και σχολιάζουν όλες μαζί…
Τις ακούτε από δίπλα και αυτό που σας έρχεται στα αυτιά είναι μόνο ένα βουητό και αναρωτιέστε πως καταλαβαίνει η μια την άλλη. Το ξαναλέω.
Οι γυναίκες μιλάνε και ακούνε ταυτόχρονα.
Πόσες φορές έχετε τσακωθεί με αδερφή, μάνα, γκόμενα, σύζυγο, συνάδελφο, γιατί την ώρα που μιλούσατε σας διέκοπτε για να πει κάτι;
Να δω πότε θα κόψεις αυτή την παλιοσυνήθεια να με διακόπτεις…
Ποτέ…
Δεν το έκαναν επίτηδες. Απλά έτσι λειτουργούν.
Έτσι λοιπόν την επόμενη φορά που θα είστε σε μια παρέα και θα περιστοιχίζεστε από γυναίκες μην περιμένετε να σας δώσουν τον λόγο γιατί το μόνο που θα καταφέρετε είναι να πιαστεί ο σβέρκος σας με το να κοιτάτε γύρω – γύρω.
Απλά ανοίξτε το στόμα σας και αρχίστε να μιλάτε και εσείς.
Θα τις εντυπωσιάσετε και θα συμμετάσχετε και εσείς στη συζήτηση. Όσο μπορέσετε βέβαια διότι ο πολυθεματικός τους εγκέφαλος περνάει από θέμα σε θέμα πιο γρήγορα απ’ ότι εμείς μπορούμε να φανταστούμε. Έτσι πάντα βρισκόμαστε μια φάση πίσω.
Κλείστε το ρημάδι όμως, όταν βγείτε ραντεβού.
Ξέρετε με πόσους πριν από εσάς έχουν βγει και τους έχουν πει τα χίλια μύρια όσα, ότι δηλαδή η Coca-Cola θα κλείσει χωρίς την ύπαρξή τους, έδωσαν την τελευταία πινελιά στο νέο λογότυπο της Νέας Δημοκρατίας και ότι υπήρξαν οι πρωτεργάτες του CERN;
Κάντε ερωτήσεις, αφήστε τες να μιλήσουν και να σας διακόψουν όσες φορές χρειάζεται (τώρα ξέρετε το γιατί), μέχρι και να φτάσουν σε βαθύτερες εξομολογήσεις. Εξάλλου όταν μια γυναίκα βγάλει τα εσώψυχά της είναι σαν να έχει βγάλει τα μισά της ρούχα.
Οπότε τι μένει;
Τα άλλα μισά…

 


[1] Μέγεθος στηθόδεσμου.